Δεν μιλούν οι άνθρωποι με την ψυχή
δεν δακρύζουν πια από αγάπη
σκηνοθετούν την κάθε τους στιγμή
σφιγμό δεν βρίσκεις στης καρδιάς τον χάρτη.
Κάνε την κίνηση πλησίασέ με
και από το χέρι κράτησέ με
στα σοκάκια σου περπάτησέ με
μέσα στα βράδυα σου ξενάγησέ με.

Στου κόσμου πια την αδιαφορία
συνεργός δεν θά'θελα να γίνω
έχει χαθεί όλη η ουσία
βλέπεις χαμόγελα με μπαταρία.
Έχω προσέξει καθώς με κοιτάζεις
τη σκέψη σου αντιλαμβάνομαι
το όραμα ψάχνεις μιας αλήθειας
έξω απ'την χώρα της συνήθειας.

Ένας ουρανός είναι η αγάπη
εσύ ο ήλιος κι εγώ τ'αστέρι
μια καρδιά το μυστικό λιμέρι
έλα και κράτησέ με απ'το χέρι.


Πές μου τι να κάνω τώρα
Μοιάζω σα να ζω σε ξένη χώρα
Σαν το φορτηγό που παίρνει φόρα
Και σπασμένα φρένα έχει στην κατηφόρα

Πές μου τι να κάνω τώρα
Είσαι μακριά και πιάνει μπόρα
Σε ποια αγκαλιά να ακουμπήσω
Και σε ποιά φιλιά να επενδύσω

Κρίμα που σε πίστεψα μωρό μου
Ποιος αλήθεια θέλει το καλό μου
Κρίμα που σε πίστεψα ζωή μου
Κι εσύ μαχαιρώνεις την ψυχή μου


Απόψε έκλεισα το φως
έμεινα μόνη στο σκοτάδι
πλαγιάζω για να κοιμηθώ
λογίζομαι ένα γλυκό σου χάδι

Καράβι ακυβέρνητο η ψυχή
λησμονιάς ψάχνει ένα λιμάνι
η μοναξιά μου φίλη μοναχή
παρέα το πικρό μαύρο σκοτάδι

Ραγισμένη πλάκα η καρδιά
ψάχνει να βρει τη γιατρειά
τη μοναξιά έχω συντροφιά
παρέα μέσα στο πυκνό σκοτάδι

Η σκέψη μου για σένα πειρασμός
η θύμηση σου αβάσταχτος καημός
Κοντά μου έλα , σκόρπισε το φως
γίνε της αγάπης μου πάλι ο οδηγός

Στο τσιγάρο που καπνίζω
Στο ποτύρι το πιοτό,
Σου τ΄ορκίζομαι σε έχω
Στην καρδιά μου φυλαχτό.

Όσα έκανες για μένα
Εσύ και μου πρόσφερες,
Μιά αχτίδα απο τόν ήλιο
Στην καρδιά μου έφερες.

Είναι αίσθημα μεγάλο
Να σε νιώθω δίπλα μου,
Και στίς δύσκολες στιγμές μου
Νάσαι η ασπίδα μου.

Φιλαράκι μου γιά μένα
Είσαι ένας θησαυρός,
Που η μοίρα μ΄είχε γράψει
Μες τον δρόμο μου να βρώ.

Κι ότι ένιωσα για σένα
Δεν το έχω κρύψει,
Μια φιλία μας ενώνει
Αν την χάσω θα μου λείψει.

Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα φωτάκια,
μες στον παράδεισο στολισμένα σε δεντράκια...

Χιόνια και νυφάδες πέφτουνε,
μες τον παράδεισο σαν λυσσασμένα τρέχουνε...

Και τα λαμπάκια πολύχρωμα και ωραία,
μες στον παράδεισο ψάχνουν παρέα...

Πάμε μαζί να συναντήσουμε το άι Βασίλη,
και αν ήμαστε καλά παιδιά θα πάρουμε πατίνι...

Μες στον τεράστιο σάκο του, παιχνίδια και γλυκά,
μα εμένα δεν μου αρέσουν τα υλικά αγαθά...

Ένα φιλί από εσένα που αγαπώ,
μες στον παράδεισο αμέσως θα βρεθώ...

Ο κύκλος κλείνει μα νιώθω γαλήνη
Ουράνιο τόξο μετά τη μπόρα
Σα να το ξέρω
Νιώθω ,το βλέπω
Δεν θέλω λόγια
Τέλειωσαν όλα

Τέλος καλό
Όλα καλά
Θα σε ξεχάσω ειρηνικά
Φύγαν οι εντάσεις που ήταν πόνοι στο κορμί μου
Τέλος καλό
Για μας τους δυό
Ο κύκλος που ήταν ανοιχτός
Κλείνει για πάντα την τροχιά του στη ζωή μου

Ο κύκλος σβήνει μεσ’την ομίχλη
Και του φθινόπωρου τα γκρίζα
Μυρίζω τέλος,κι εγώ το θέλω
Τα πέρασα όλα,όλα τα είδα